Bet-San

In Bet-San aangekomen hoorden we dat we maar drie kwartier hadden. We wisten al dat er heel veel te zien zou zijn. We namen niet de tijd om naar onze gidsen te luisteren maar gingen gelijk op weg om de grote heuvel te beklimmen. In die heuvel zijn 25 beschavingen als lagen op elkaar.

Aan de horizon is de moderne stad Bet-San

Bet-San is de archeologische opgraving die het langst durende project in Israel is. En pas 10% is uitgegraven. Wat ons vooral opviel is dat je overal mag lopen.

Er zijn geen hekken of bewakers, terwijl er toch veel van marmer is en andere dure materialen.

Bovenop de heuvel was een Egyptische temple, beelden en beschreven tabletten.

Er was een grote arena die vroeger drie ringen had (nu nog maar 1) en die toen 7000 mensen kon herbergen.

Er waren ook twee grote romeins badhuizen. Met een voorloper van de wc. Er staken stenen uit de muur en daar kon je op zitten. Een bil op de ene steen en de andere op de steen er naast.

daaronder stroomde het gebruikte badwater en zo bleef het redelijk schoon. We hoorden later het verhaal dat onze gids had verteld; "In plaats van wc papier gebruikten ze sponzen op een stokje. Toen Jezus aan het kruis riep dat hij dorst had keeg hij een spons op een stokje gedoopt in wijn aangboden".

De meeste discipelen van Jezus kwamen van de simpele dorpen maar ze gingen later naar dit soort steden. Alexander de Grote heeft veel van dit soort steden gesticht. Hij was een humanist (de mens is in het centrum van het heelal) en hij geloofde dat als je in een stad 4 culturele evenementen: een theater, sportschool (club), univeriteit en spelen (gladiatoren en olympisch soort) organiseerde, dan van lieverlee meer en meer mensen humanist werden, interessante theorie.

We gingen naar een restaurant dat niet kosher was maar de rij wachtende was zo lang dat wij naar de supermarkt gingen en brood en kaas kochten.

Achter het restaurant stond deze fiets met een leuk extra zadel.